گیلانیان

ديروز ياداشت توضيحی آقای منصور را در وبلاگ شرح خواندم. نوشته است که آن فايل صوتی «بامزه» بوده که الحق بوده و نوشته است که «اخلاقی نبود» که اين هم درست است. و توضيح داده که «قصد توهين به زبان گيلکی را نداشته» که با توضيح ديروزشان اين امر بر همه مسجل اشت. و اين‌که همان اول هم آن فايل را از سايت برداشته بوده و بعدها توسط ديگران در اينترنت منتشر شده که اين هم درست است.

و البته کمی هم بی‌انصافی نموده و نوشته که «یک عده گمان کرده‌اند که ما به لهجه گیلکی توهین کرده‌ایم. فکر کنم این‌ها همان‌هایی هستند که اگر ترک بودن احتمالن به کمتر از اعدام مانای بیچاره رضایت نمی‌دادند»

که همان‌طور که به خودشان هم نوشته‌ام، چنين نيست که اگر چنان بود، چنين محترمانه اعتراض نمی‌کرديم. بالاخره ما حق اعتراض که داريم؟ متن کامل يادداشت ايشان را در اين‌جا بخوانيد.

از نظر من، اين قضيه تمام شده است.

اين متن نامه‌ای است که به نويسنده وبلاگ شرح و در رابطه با تمسخر زبان گيلکی در يک فايل صوتی نوشته‌ام:

سلام آقای منصور؛

يادداشت‌تان با عنوان «جان کورش کبير، از ما بکش بيرون» را به دقت مطالعه کردم. و آن فايل صوتی «راديو نوابغ گيلان» را هم شنيده‌ام. اجازه بدهيد نظرم را به شما بگويم و اگر نظر چون منی برای‌تان اهميت دارد،‌ بخوانيدش:

يادداشت شما، طنزی بسيار قوی داشته که نشان دهنده قدرت طنزنويسی شماست. و البته موضوع يادداشت شما، يعنی هم‌ولايتی بنده: آقای ضيابری، همان موضوعی که مدتی است در وبلاگ‌شهر داغ شده و روی بورس است، حرف دل خيلی‌ها حتا بسياری از هم‌ولايتی‌های ايشان است.

رفتاری که اين آقای محترم با خيلی از وبلاگ‌نويسان نموده (از جمله بنده) و تصويری که ايشان از دو امکان «سيستم کامنت» و «لينک» در ذهن خويش دارد و دوره افتادن ايشان در فضای وبلاگ‌شهر و هياهو برای هيچ‌شان، موجب به وجود آمدن وضعيتی به غايت مضحک و در عين حال وحشتناک شده است که در نوع خود، جزو شاهکارهای طنز «گروتسک» به حساب می‌آيد که خود می‌تواند سندی ديگر در ميان اسناد افتخارات آقای ضيابری باشد!!!

کاری با دانش بالا و هوش سرشار و موفقيت‌های بی‌شمار جناب ضيابری ندارم. و حتا بارها از ايشان بابت آن يک صفحه ادبيات گيلکی که زمانی در «هاتف» به راه انداخته بودند تشکر کرده‌ام. اما، با سطر به سطر ياداشت شما نيز موافقم.

اما…

روی ديگر سکه، آن فايل صوتي است و آن تمسخر زبان گيلکی و تحقير آقای ضيابری نه به عنوان يک فرد، که به عنوان يک «گيلانی».

آقای منصور؛

شما متهميد:

به توهين واضح و روشن به همه گيلکان ساکن گيلان، غرب مازندران و ديگر نقاط ايران و جهان.

شما متهميد به تمسخر گيلانی‌ها و گيلکان.

شما متهميد به تمسخر زبان بيش از سه ميليون نفر انسان «ايرانی».

بنده، به عنوان نگارنده وبلاگ ورگ، که مدعی پرداختن به فرهنگ و ادبيات گيلک را دارد، شما را به موارد بالا متهم نموده و از شما می‌خواهم که به همان زيبايی که مطلب باارزش «کورش جان…» را نوشتيد، در وبلاگ‌تان از توهين به گيلکان در فايل صوتی «راديو نوابغ گيلان» به صورت رسمی پوزش بخواهيد. تا هم ما و هم خواننده‌گان‌تان مطمئن شوند که در پشت نقاب يک وبلاگ‌نويس، چهره‌ای نشسته که به نوشته‌های خويش معتقد و مومن است و چون به خلوت می‌رسد، آن کار ديگر نمی‌کند!

مطمئن باشيد ما گيلکان، عادت نداريم که کسی را به خاطر توهين به خودمان گردن بزنيم و بانک آتش بزنيم و رودرروی برادر هم‌ميهن‌مان بايستيم و به خاطر دستمالی، قيصريه‌ای را به آتش کشيم و کلّی را به اشتباه فردی طرد کنيم. گيلک، خيلی بيش از اين ‌حرف‌ها مدرن شده و دارای روحيه تساهل و تسامح است که ديگرانی با تفکر و تصور کويرنشينی خويش از «غيرت»، او را «بی‌غيرت» بنامند.

اما همين‌جا از شما می‌خواهم که از تک تک گيلکان پوزش بخواهيد و در غير اين صورت، از همه مخاطبان ورگ، از همه وبلاگ‌نويسان گيلک و اعضای وبلاگ گيلانيان و همه کاربران گيلک اينترنت خواهم خواست که تا پوزش رسمی شما، سکوت نکنند.

با تشکر به خاطر مطلب اول‌تان و با دلگيری به خاطر توهين دوم‌تان.

ياعلی

امين حسن‌پور

لاهيجان/ مهر ماه 1385

http://www.varg.ir

در اين‌باره بخوانيد:
به آقای منصور
نقد يا توهين

پی‌نوشت:
با اين توضيح نويسنده وبلاگ شرح، فکر می‌کنم اين قضيه ديگر تمام‌شده محسوب می‌شود.

در آخرين به‌روزرسانی ورگ می‌خوانيد:

کمی آمار! / نگاهی به وضعيت اقتصادی و سياسی استان گيلان، از نگاه اعداد و ارقام.

بهارنارنج ِ بو / داستان کوتاه گيلکی. هم بخوانيد و هم بشنويد.

زبان گيلکی (بخش پنجم) / بخش پنجم از سلسله ياداشت‌های تاريخ ادبيات گيلکی به قلم جواد صادقی.